Kruimelpad

Wat een herinneringen.....

 

10 telefonistes naast elkaar met een "toezicht" aan het eind van de rij. Tekenen als je met je dienst begon (wel precies op tijd graag!), vragen of je naar 't toilet mocht, een half uurtje pauze om je boterham op te eten in de kantine (of gauw naar vd Zande als je zin had in iets "hartigs"), de "paal" voor in de zaal in de gaten houden om te zien hoeveel lichtjes er brandden, (elk lichtje was een klant!) maar ook... veel vriendinnen gemaakt en daarmee een hoop lol gehad en de wisselende diensten waren voor mij geen probleem. Werken voor de afdelingen binnen- of buitenland, de inlichtingen, (nog met echte telefoonboeken: we hadden ze praktisch allemaal) en geleerd om met de verschillende talen om te gaan. We verbonden ook gesprekken door met de havens en de telefooncellen, dubbeltje voor dubbeltje en minuut voor minuut, alles nauwkeurig genoteerd op de achterkant van het aanvraagformulier. Je had gewone- dringende- en ijlgesprekken. (de laatsten kostten 3 keer zoveel!) Dan waren er de voorberichten, die waren interessant: daarvoor moest je naar een bepaalde persoon vragen en kon je eindelijk 'ns een beetje improviseren! (Alles was namelijk aan strenge regels gebonden!) Voor mensen zonder telefoon en zeelui waren er cellen in de diverse postkantoren. We hadden ook allemaal een nummer. Ik was n° 49. Zeiden we niet "telefoondienst" als we "opnamen"? M'n "moeder" heette geloof ik, Mevr. Sterk. In die tijd moest men, dacht ik, 0014 bellen voor internationaal verkeer en voor de inlichtingen 008 en 0018. En was er ook niet een 0010? Soms werd ons werk gecontroleerd door de chef: de zoemtoon hoorde je meestal wel in je toestel en dan deed je extra je best en zorgde ervoor niet te "particulieren"! De nachtdiensten waren spannend. Praten met collega's in andere kantoren en vrienden (en onbekenden) doorverbinden. Als het rustig was mocht je een uurtje gaan slapen ergens diep in het stille donkere gebouw. Er liep ook een nachtwaker rond. Had 'ie niet een kunsthand? Om naar de kantine te gaan op een lagere verdieping kon je met een lift die nooit stil stond. Daar hebben we heel wat "op het laatste nippertje sprongen" uit- en ingemaakt! Ik werkte samen met Astrid Nugteren, Ans Ziekman, Riet Nelisse, Tineke Messer, Edith Niesingh, Jettie Peltenburg, Anke Paul, Hanneke Keizer (had een zus in Genève), Johanna ? (zij is in die tijd met een Engelsman getrouwd) en haar zus, verder Puck Tonisse, Truus Kalis, Nella?, Janine? Ik hoop dat er zich meer mensen zullen aanmelden om samen herinneringen op te halen! (dank je Paulien). Even iets aanvullen: diensten ruilen natuurlijk! Daar had ik ervaring mee! Ik had namelijk 2 maanden vakantie bij elkaar "gewerkt". Om die allemaal kloppend te krijgen door met collega's te ruilen was een heksentoer, maar het is wel gelukt! Van die ruilingen heb ik al die tijd het volgende lijstje bewaard met o.a. deze achternamen: Geenen, Louwman, Wuyster, Hols, Dames, Plooy, Bijlaart, Eelsing, Kuyt, Strooband, de Graaff, v. Egmond, Leeuwangh, Coban, Mosterd, Cabout, Dalm, Ruts, vd Staal. Ik heb ook nog een lesboekje: alle uitdrukkingen die we mochten, moesten en konden gebruiken staan er in 4 talen in. En de vaste posten herinner ik me ook! Sommige steden in het zuiden van Europa waren midden op de dag onbereikbaar: daar hielden ze siësta.

Ria van der Vorm 1964-1968 

 

Ik heb het verhaal van Ria van der Vorm zitten lezen en was weer helemaal terug op de zaal. "Dames, de paal staat rood!". 's avonds zorgen dat de paal leeg bleef (alles wegklikken) want dan mocht je "boffen". Wij hadden Wapperlampen! Ja, tekenen als je binnenkwam en tekende je een paar minuten te laat, dan moest je naar de ambulante chef, uitleg geven. Dat koste meestal meer tijd dan die je te laat was. De juniorenzaal en later mocht je naar de seniorenzaal. Dan hoorde je er pas echt bij. We hadden een "moeder". De mijne heette Christel Tros. Ze droeg vaak Oosterijkse klederdrachtjurken. De portier met kunsthand werd klauwtje genoemd en de meeste meiden waren bang voor hem. Ria had het over de Paternoster lift, maar weet je de lift aan het einde van de gang nog naar de achteruitgang. Die was echt heel klein. En de slaapzalen tijdens de nachtdienst. Slapen deed je niet veel want je hoorde elk half uur de klok van het stadhuis. Puck heette Puck Tonissen. Ze had altijd keurig gelakte nagels en liep op heel hoge hakken. Er was ook nog een Truus, met heel zwart haar! Voor de mensen die geen telefoon hadden, moesten we de Superbelleman inschakelen! Ik ben gekomen nadat Ria al weg was, maar misschien ken je mijn zus Annemarie van der Drift. Die werkte er een paar jaar voor mij. Ruilen van diensten, dat was vaak een uitzoekerij, zeker als er meerderen bij een ruil waren betrokken. Meeluisteren in leuke gesprekken of soms zomaar twee willekeurige nummers met elkaar doorverbinden. Hartstikke verboden, maar wel leuk. Wat waren er veel regels op de zaal, maar zo net van school accepteerde je alles. Ik ben 4 jaar  telefoniste geweest op de grote telefoonzaal.
Paulien de Kovel-van der Drift 1970-1974

Met 10 meiden op een rij met aan het eind een toezichthoudster. De hele dag met een koptelefoon op. Vaste lijnen op Londen, Parijs, Madrid, Rome enz. Ik heb zelfs nog de cursus die ik kreeg toen ik dienst kwam. En het zaaltje beneden waar we via de mobilifoon schepen met elkaar verbonden, nog echt met stekkertjes. Collega's die ik me nog herinner zijn: Janny Buys, Lien den Uyl en Wil de Jong.
Nelly Riksen-de Jong 1963-1966

 

Begonnen in 1969 als 'Europa'-telefoniste bij de PTT. Ik had nooit gedacht, dat ik het er zo lang zou 'uithouden'! Leuk die verhalen over vroeger. Misschien is het weer tijd voor een reunie!? Mijn eerste 'moeder' was Riet van Geffen. Later Nel Bus. In die tijd was het vaak stil en mocht je 'boffen'. Moest je wel langs de chef om te bedanken. Op cursus gezeten met Gerrie Streefland, Sylvia Rober, Cockie Stolk (klots),Lola Romeijn, Marja Theunissen, Nel Keuzekamp en Anke vd Valk.
Loes Vink 1969-2009

 

  

Ben internationale telefoniste PTT geweest. Ik heb met plezier de verhalen van anderen gelezen, heel leuk, alles komt weer terug in mijn herinneringen. Ik las het bericht van Paulien de Korvel(van der Drift) en heb samen met Annemarie van der Drift gewerkt, daar heb ik nog foto's van, op zaal etc. Verder zou ik het leuk vinden om met haar in kontakt te komen. Ook zou ik heel graag die opleidingsboeken van toen nog wel eens door willen kijken, misschien heeft iemand die nog; bv. de buitenlandse cursussen, hoe vraag je in het Spaans of Italiaans een gesprek met voorbericht aan etc. Wie kan mij daaraan helpen?
Jeanne Kruithof-den Engelsen 1968-1970

 

Ik ben Willie de Jong en ben 3 jaar werkzaam geweest als telefoniste bij de PTT in Rotterdam op de buitenlandse lijnen van 1962 tot 1966. Het was een leuke tijd en heb daar met plezier gewerkt

Wil Vreugdenhil- de Jong 1961-1966